ഞാനതിലേക്ക് നടന്നതോ ?
ഏതോഅതിർത്തികൾ വിഭജിച്ച
ഒറ്റപ്പെടൽ പേറിയ ഞാൻ
വെറുമൊരു കരിയില.
ഒരുകൊമ്പിൽ തളിർത്ത തായിരുന്നു നാം
കാറ്റിലാടിയതും പൂവിരിയിച്ചതും ഒരുമിച്ച്
പിന്നീടെന്നാണ് നാം രണ്ടു വഴിയിൽ പതിച്ചത് ?
ഇതളടർന്നുവീണഞാൻ നിന്നിൽ തളിർക്കുന്നപുതു തളിരുകൾ കാണുന്നകാഴ്ചക്കാരനാണ് !
നാം അകന്ന ദൂരമിൽ ഇരുളിന്റെ മൗനങ്ങൾ
കോട്ടകൾ പണിതുമറച്ചു,
കാഴ്ചകൾ മറഞ്ഞപ്പോൾ പറയുവാനുള്ള വാക്കുകൾക്ക്പോലും തടവുകാരന്റ സ്വാതന്ത്ര്യമായ്...!
നിന്റെ ഓർമകളിൽ ഞാനില്ലയെങ്കിലും
നിഴലുപോലെ നടന്ന കാലമുണ്ട് പിറകിൽ!
നിൻ മറവിയിലുറങ്ങുമാ വദനത്തിലൊരു പൂ- വിരിയുന്നത് കാണാൻ ഞാൻകാത്തിരിക്കുന്നു.
ഇനിയൊരു നാൾ തിരികെവരുമോ ...
ചിറകുതളരും മുൻപേ പറന്നു രസിക്കാൻ..?
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ