ശൂന്യാകാശം

നീ ഒരു ശൂന്യാകാശമാണ്
താഴ് വാരങ്ങളുടെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ
 നിനക്കറിയില്ല , മഴയുടെ കുളിരും,
വേനലിന്റെ താപവും നീ ഏറ്റിട്ടില്ല.

കരിഞ്ഞു വാടിയ പൂവിന്റെ
നൊമ്പരങ്ങളിൽ ധൂളി പടർത്തി
അകലുന്ന കാറ്റ് വീശുന്നത് നീ കണ്ടിട്ടില്ല.

താങ്ങായ് തണലായി കൂടെ നിന്ന
വരുടെ ചില്ലകൾ ഒടിഞ്ഞു വീണു
മുറിഞ്ഞ നെഞ്ചിൽ പൊടിയുന്ന
ചോര ചാലുകൾ നീ കണ്ടിട്ടില്ല.

പെയ്തൊഴിയുമ്പോഴും
" മഴ"
നനയാതെ പോയ നിലങ്ങളെ
നോക്കി ശാന്തമാകുന്നത്
നീ ഒരിക്കലെങ്കിലും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.

കാലം മാറി മറിഞ്
ചില മരുഭൂമികൾ പെയ്യുന്നതും
ചില ആഴക്കടൽ
വറ്റി വരളുന്നതും നീയറിഞ്ഞില്ല.

പരസ്പരം കടിച്ചുകീറി കൊടി കുത്തിയ കോലാഹലങ്ങൾ നിന്നിൽ കേൾക്കില്ല
അവനവന്റെ ആൾക്കാർ അല്ലെന്നു
ചൊല്ലി തല്ലി കൊന്നവന്റെ ഞരക്കം നീ
കണ്ടിട്ടില്ല.

 ചങ്കിലെ ചോരയെ പോലും വിശ്വസിക്കാൻ
ആവാത്ത ലോകത്തിന്റെ തേങ്ങൽലും,
നൊന്തു പെറ്റ മാതാവിനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന
തെരുവും,വൃദ്ധ സാധനങ്ങളും അവിടെയില്ല.

പിറന്നു വീണ പെൺ പൈതലിനെ പോലും
തനിച്ചുറക്കാൻ പേടിക്കുന്ന മാതാവിന്റെ നോവും
ഒരു കട്ടിലിൽ പറ്റിച്ചേർന്നു ചൂടേകിയോൾ
മുറിച്ചു മാറ്റിയ ഉടലിന്റെ നീറ്റലും നിനക്കറിയില്ല.

കാരണം നീയൊരു ശൂന്യാകാശമാണ്
അവിടെ അനന്തതയിൽ ഒരു ധൂളി
പോലെ പറക്കാൻ ഇവിടെ മരിച്ച പല
മനസ്സും   കൊതിക്കുന്നുണ്ട് !!

   
     .