അങ്ങ് ഉറങ്ങുന്ന മദീനയുടെ മണ്ണിൽ വീണു മുഖം അമർത്തി കരയുന്നതാണ്.
ഞാനീ കരയാൻ പോലും യോഗ്യത ഇല്ലാത്തവൻ.
ഞാനോ ആ പുണ്യ ഭൂമിയിൽ പാദംവെക്കാൻ,അർഹനല്ലാത്തവൻ,
എന്റെ ഉള്ളം യാചിക്കുന്നത് മദീനയുടെ മണലിൽ ഒന്ന് തൊടാനാണ്.
എന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് കാണാനുള്ള കാഴ്ച മദീനയാണ്.
ലോകത്തിലെ ഒരു ടൂറിസ്റ്റു കേന്ദ്രത്തിലേക്കും എനിക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹമില്ല.എനിക്ക് പോകേണ്ടത് മദീനയിലേക്കാണ്.
മദീന യാണ് എന്റെ ആശ്രയം.
മദീന ഒഴിവാക്കിയിട്ട് സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകാൻ കഴിയില്ല.
മദീനയിലേക്കൊന്നു പറന്നെത്താൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ
ചിറകൊടിഞ് മദീനയിൽ ഹബീബിന്റെ ചാരത്തുവീണെങ്കിൽ.
അവിടുത്തെ ഹള്റത്തിൽ കിടന്നു കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു കണ്ണുനീർ കൊണ്ട് കടല് തീർക്കാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ.
അതല്ലാതെ ഒരു രക്ഷയും എനിക്കില്ല.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ